حوض نقاشی من

گاهی می ترسم. از قدرت کلمات. حتی وقتی خیلی ضعیف هستند. حتی در ضعف شان هم قدرتی هست. ماندی می گفت تو مسئول برداشت آدمها از کلامت نیستی. حتی اگر حرف های تو منجر به خودکشی کسی شود! اما مگر می شود این را باور داشت. حتی اگر زخم کوچکی زده باشی. اما آنها که کلمات را برده اند تا به قله ای نشانه اند، آیا ترسیده اند؟ وقتی تیشه به ریشه ی اعتقادات مردم و احساسات مردم می زدند، مثل فرهاد که بر کوه، آیا از این که کوه بر سرشان ریزش کند ترسیده اند؟ جوابی قطعی نمی توان داد به این پرسش. اکنون که ذهنم دوباره به عدا...

ادامه مطلب